၁။ ကမၻာပ်က္ျခင္းအေၾကာင္း။
ကႎကရဏာ ဧဝံေလာေကာဝိနႆတိ။ ။ အကုသလကရဏာ အကုသလမူေလဟိ၊ ဥႆေႏၷသု ဧဝံေလာေကာ ဝိနႆတိ။ ။ အဓိပၸါယ္ကား။ ။ အကုသိုလ္မူလ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ပ်က္၏ဟုလာ၏။၁။ ရာဂမ်ားေသာအခါ မီးဖ်က္ေလ၏။
၂။ ေဒါသမ်ားေသာအခါ ေရဖ်က္ေလ၏။
၃။ ေမာဟမ်ားေသာအခါ ေလဖ်က္ေလ၏။
ဟုျပၿပီးမွ၊ ေကစိဝါဒ တည္းဟူေသာ တပါးေသာသူ၏ အယူဟူ၍။၂။ ေဒါသမ်ားေသာအခါ ေရဖ်က္ေလ၏။
၃။ ေမာဟမ်ားေသာအခါ ေလဖ်က္ေလ၏။
၁။ ေဒါသမ်ားေသာအခါ မီးဖ်က္၏။
၂။ ရာဂမ်ားေသာအခါ ေရဖ်က္၏။
၃။ ေမာဟမ်ားေသာအခါ ေလဖ်က္၏ဟူ၍ သတၱဂၤုတၱရပါဠိေတာ္၊ သတၱသူရိယ သုတ္၌ ဆိုေလ၏။
ေန ၁ စင္း။ —အလံုးစံု သစ္ပင္မ်ားေသာ။၂။ ရာဂမ်ားေသာအခါ ေရဖ်က္၏။
၃။ ေမာဟမ်ားေသာအခါ ေလဖ်က္၏ဟူ၍ သတၱဂၤုတၱရပါဠိေတာ္၊ သတၱသူရိယ သုတ္၌ ဆိုေလ၏။
ေန ၂ စင္း။ —ျမစ္ငယ္၊ ထံုးအိုင္ခန္း။
ေန ၃ စင္း။ —ျမစ္ႀကီးငါးသြယ္ခန္း။
ေန ၄ စင္း။ —အိုင္ႀကီးငါးသြယ္ခန္း။
ေန ၅ စင္း။ —သမုဒၵရာ ၄ စင္းခန္း။
ေန ၆ စင္း။ —ေျမႀကီးႏွင့္ ျမင့္မိုရ္မီးဖိုကဲ့သို႔ အခိုးအလွ်ံျဖစ္။
ေန ၇ စင္း။ —အကုန္အစင္ ကြ်မ္းေလာင္ကုန္၏။
ေန ၃ စင္း။ —ျမစ္ႀကီးငါးသြယ္ခန္း။
ေန ၄ စင္း။ —အိုင္ႀကီးငါးသြယ္ခန္း။
ေန ၅ စင္း။ —သမုဒၵရာ ၄ စင္းခန္း။
ေန ၆ စင္း။ —ေျမႀကီးႏွင့္ ျမင့္မိုရ္မီးဖိုကဲ့သို႔ အခိုးအလွ်ံျဖစ္။
ေန ၇ စင္း။ —အကုန္အစင္ ကြ်မ္းေလာင္ကုန္၏။