* ေထရကထာဆိုေသာ က်မ္း၏အဓိပၸါယ္မွာ၊ ရဟန္းေယာကၤ်ားတို႔ကိုျပေေသာ က်မ္းျဖစ္သည္၊
* ေထရီကထာဆိုေသာ က်မ္းမွာဘိကၡဴနီမ။ မယ္သီလတို႔ကို ျပေသာက်မ္းျဖစ္သည္၊
* မဟာ၀ါက်မ္း၏အဓိပၸါယ္မွာ၊ အၾကီးဆံုးေသာ ပညာတ္က်မ္းတရားတို ့ကို ျပေသာက်မ္းျဖစ္သည္။
* စူဠ၀ါက်မ္း၏အဓိပၸါယ္မွာ အငယ္ဆံုးေသာ ပညာတ္က်မ္းတရားတို႔ကို ျပေသာက်မ္းျဖစ္သည္။
* ပါရာဇိကဏ္က်မ္း၏အဓိပၸါယ္မွာ၊ ရဟန္းေယာကၤ်ား၊ ရဟန္းမိန္းမတ႔ိုသည္၊ သိကၡာပုဒ္ၾကီးငယ္ကို က်ဴးလြန္လွ်င္၊ ရဟန္းအျဖစ္မွ ေလွ်ာက်သည္၊ မအပ္သည္ကိုျပေသာက်မ္းျဖစ္သည္။
သို႔တိုင္ေအာင္ တရားသေဘာသည္ အမွန္ပင္ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္သည္၊ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္သည္ကိုကား “ အကုသလံ ကုသလံ” အျပစ္မရွိပဲ ေကာင္းေသာ အက်င့္ကို က်င့္ေသာသူမရွိဆိုေသာ သမၼာစကားအတိုင္း လူတို႔သည္ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် ဘုရားမပါပဲ အပါယ္ငရဲမွ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေၾကာင္းကိုလည္း တရားသေဘာက ျပသပါလွ်က္ႏွင့္ လူတို႔ ဘုရားကိုယ္ပင္လွ်င္ ကိုယ္ပိုင္ ဘုရားအျဖစ္ ဖန္တီးကား ကိုးကြယ္လိုၾကေသာေၾကာင့္......
1. တရားနာေလ တရားသိေလ
2. တရားသိေလ အျပစ္ၾကီးမွန္းသိေလ
3. အျပစ္ၾကီးမွန္းသိေလ ဘုရားကိုဖက္ေလ
4. ဘုရားဖက္ေလ လြတ္ျငိမ္းေလ ဆိုေသာစကားအစား အတၱတရားေၾကာင့္ ဘုရားႏွင့္ေ၀းေနၾကရေပသည္။